Anorgazmia

Znajdź psychoterapeutę specjalizującego się w leczeniu anorgazmii.

Zadzwoń lub napisz

Co to jest anorgazmia?



Anorgazmia to zaburzenie seksualne, które charakteryzuje się niemożnością osiągnięcia orgazmu, mimo odczuwania podniecenia seksualnego i normalnego poziomu libido. Jest to problem, który może dotykać zarówno kobiety, jak i mężczyzn, choć częściej zgłaszany jest przez kobiety. Anorgazmia może znacząco wpływać na jakość życia seksualnego i emocjonalnego, prowadzić do frustracji, niskiego poczucia własnej wartości oraz problemów w relacjach intymnych.
 

 

Zaburzenie to występuje w różnych formach. Anorgazmia pierwotna objawia się w sytuacji, w której dana osoba nigdy nie doświadczyła orgazmu, podczas gdy anorgazmia wtórna dotyczy tych, którzy wcześniej mogli osiągnąć orgazm, ale utracili tą zdolność. Istnieje również anorgazmia sytuacyjna, która pojawia się tylko w określonych okolicznościach, na przykład podczas stosunku seksualnego, ale nie podczas masturbacji.

 

 

Problem ten nie jest ograniczony do żadnej konkretnej grupy demograficznej, co oznacza, że może dotyczyć osób w różnym wieku, z różnym poziomem doświadczenia seksualnego i w różnych kontekstach kulturowych. Warto podkreślić, że anorgazmia jest oficjalnie uznawana w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10), co podkreśla jej znaczenie jako poważnego zaburzenia zdrowotnego, które wymaga odpowiedniej diagnozy i leczenia.


 

Jakie są fizjologiczne przyczyny anorgazmii?


 

Anorgazmia może mieć różnorodne fizjologiczne przyczyny. Choć często trudno jest jednoznacznie określić źródło problemu, istnieje szereg biologicznych czynników, które mogą prowadzić do niemożności osiągnięcia orgazmu.

Wrodzone wady anatomiczne narządów rodnych mogą uniemożliwiać satysfakcjonujące życie seksualne, podobnie jak zmiany w narządach rodnych spowodowane zabiegami chirurgicznymi, urazami czy porodami siłami natury. Zaburzenia hormonalne, takie jak niedobór testosteronu i estrogenów, nadmiar progesteronu, a także menopauza czy andropauza, również mogą prowadzić do anorgazmii. Innym fizjologicznym czynnikiem jest osłabienie mięśnia Kegla, które odgrywają kluczową rolę w osiąganiu orgazmu.


 

Częste infekcje dróg moczowo-płciowych oraz zmiany zapalne w obrębie narządów płciowych mogą powodować dyskomfort i ból, utrudniając osiągnięcie satysfakcji seksualnej. Niektóre leki, w tym antykoncepcja hormonalna, mogą wpływać na libido i zdolność do osiągnięcia orgazmu, chociaż obecne badania nie potwierdzają jednoznacznie negatywnego wpływu hormonalnych środków antykoncepcyjnych na funkcje seksualne kobiet.


 

Inne fizjologiczne przyczyny anorgazmii obejmują uszkodzenia kręgosłupa lub rdzenia kręgowego oraz zaburzenia krążenia, które mogą wpływać na odpowiednie ukrwienie narządów płciowych. Nadużywanie substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu i narkotyków, może również negatywnie wpływać na zdolność do osiągnięcia orgazmu.
 

 

Jakie są psychologiczne przyczyny anorgazmii?


 

Anorgazmia jest złożonym zaburzeniem seksualnym, które może wynikać z wielu psychologicznych czynników. Jednym z głównych powodów jest nerwica, która prowadzi do chronicznego napięcia i niepokoju, wpływając negatywnie na zdolność do osiągnięcia orgazmu. Obniżenie nastroju i depresja również odgrywają znaczącą rolę, obniżając ogólny poziom libido i zainteresowania aktywnością seksualną. Przewlekły stres, który często towarzyszy zaburzeniom lękowym, dodatkowo pogłębia problem, powodując natłok zmartwień i trudności w skupieniu się na przyjemności seksualnej.

Traumatyczne doświadczenia seksualne z przeszłości, takie jak nadużycia czy przemoc, mogą prowadzić do głębokich urazów psychicznych, które utrudniają czerpanie satysfakcji z życia seksualnego, a co za tym idzie zaburzenia orgazmu. Lęk przed ciążą i niezadowolenie z własnego ciała, wynikające z kompleksów, również stanowią istotne bariery w osiąganiu orgazmu. Problemy w związku, w tym konflikty z partnerem, brak komunikacji czy niezgodność emocjonalna i seksualna, często leżą u podstaw anorgazmii.

 

Partnerzy mogą nie rozmawiać o swoich potrzebach seksualnych z powodu wstydu lub braku intymności, co prowadzi do frustracji i braku satysfakcji.


 

 

Jakie czynniki kulturowe mogą wpływać na anorgazmię?

 


Anorgazmia, jako zaburzenie seksualne, może być silnie uwarunkowana przez czynniki kulturowe. Rygorystyczne wychowanie w najbliższym środowisku często odgrywa znaczącą rolę w kształtowaniu negatywnych postaw wobec seksualności. Takie podejście może prowadzić do poczucia wstydu, winy i zakłopotania w kontekście seksualnym, co utrudnia otwartą komunikację z partnerem i czerpanie pełnej satysfakcji z życia seksualnego.

 

Brak odpowiedniej wiedzy o seksualności kobiety jest kolejnym istotnym czynnikiem. W wielu kulturach edukacja seksualna jest ograniczona lub nieadekwatna, co prowadzi do nieporozumień i mitów dotyczących kobiecej seksualności. Kobiety mogą nie mieć wystarczających informacji o swoim ciele i mechanizmach prowadzących do orgazmu, co utrudnia osiągnięcie satysfakcji seksualnej i powoduje niemożność osiągnięcia orgazmu. Przecenianie roli orgazmu w satysfakcji seksualnej również może przyczyniać się do anorgazmii.



Społeczne i kulturowe naciski na osiąganie orgazmu jako miary udanego życia seksualnego mogą wywoływać presję i stres, które paradoksalnie utrudniają jego osiągnięcie. Kobiety i mężczyźni mogą odczuwać, że nie spełniają oczekiwań, co prowadzi do frustracji i obniżenia samooceny. Warto również zwrócić uwagę na wpływ mediów i popkultury na postrzeganie seksualności. Idealizowanie pewnych standardów seksualnych i wizerunków ciała w mediach może powodować, że kobiety odczuwają niepewność co do swojej atrakcyjności i zdolności do czerpania przyjemności z seksu.
 

 

 

Jakie metody leczenia anorgazmii są dostępne?


 

Leczenie anorgazmii, czyli zaburzenia charakteryzującego się brakiem orgazmu mimo normalnego poziomu podniecenia seksualnego, obejmuje różnorodne podejścia, które mają na celu poprawę funkcji seksualnych i popędu płciowego. Kluczowym elementem terapii jest edukacja seksualna, która pomaga pacjentom zrozumieć ich własne ciała oraz mechanizmy związane z osiąganiem satysfakcji seksualnej. Wiedza ta jest niezbędna do identyfikacji problemów i znalezienia skutecznych rozwiązań.

 

 

Interwencje psychologiczne, takie jak terapia indywidualna lub terapia dla par, odgrywają istotną rolę w leczeniu anorgazmii. Terapia może pomóc w rozpoznaniu i przepracowaniu psychologicznych barier, które mogą przyczyniać się do braku orgazmu, takich jak lęki, traumy z przeszłości, czy problemy w relacji z partnerem. Terapia dla par może poprawić komunikację między partnerami, zwiększając wzajemne zrozumienie i wsparcie.


 

Stosowanie specjalnych urządzeń, takich jak wibratory, może również być pomocne. Urządzenia te mogą zwiększać krążenie krwi w okolicy narządów płciowych, co z kolei może poprawiać odczuwanie bodźców seksualnych i ułatwiać osiągnięcie orgazmu. Treningi masturbacyjne, które polegają na stymulacji łechtaczki, mogą pomóc pacjentom odkryć najbardziej skuteczne sposoby pobudzania swoich sfer erogennych. Celem takiej stymulacji jest oswojenie z własnym ciałem oraz zwiększenie samoświadomości seksualnej.

Ćwiczenia mięśni Kegla, które polegają na rytmicznym napinaniu i rozluźnianiu mięśni dna miednicy, mogą również poprawić odczuwanie orgazmu. Wzmocnienie tych mięśni może zwiększyć kontrolę nad reakcjami seksualnymi oraz intensywność doznań. Regularne wykonywanie tych ćwiczeń jest ważnym elementem terapii anorgazmii.

 


Jakie terapie behawioralne mogą pomóc?

 


Terapie behawioralne stanowią skuteczną metodę leczenia anorgazmii, czyli zaburzeń orgazmu. Istnieje kilka konkretnych podejść terapeutycznych, które mogą być stosowane w leczeniu tego zaburzenia.

Jedną z najważniejszych metod jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT). CBT pomaga pacjentom zidentyfikować i zmienić negatywne myśli oraz przekonania dotyczące ich funkcji seksualnych i ciała, które mogą przyczyniać się do braku orgazmu. Terapeuta współpracuje z pacjentem, aby zastąpić te myśli bardziej pozytywnymi i realistycznymi przekonaniami, co może znacząco poprawić reakcje seksualne.

Treningi masturbacyjne są kolejną skuteczną techniką behawioralną. Pacjenci uczą się poprzez samodzielną stymulację swoich ciał, aby odkryć, co przynosi im największą przyjemność. Ten proces zwiększa samoświadomość seksualną i pozwala na lepsze zrozumienie, jakie rodzaje dotyku prowadzą do orgazmu. To z kolei może być przeniesione na interakcje seksualne z partnerem, poprawiając jakość współżycia.

 

Desensytyzacja, znana również jako systematyczne odwrażliwianie, jest techniką stosowaną w przypadkach, gdzie lęk przed seksem lub negatywne doświadczenia seksualne utrudniają osiągnięcie orgazmu. Proces ten polega na stopniowym wystawianiu pacjenta na sytuacje seksualne w kontrolowany i bezpieczny sposób, co pomaga w zmniejszeniu lęku i stresu związanego z aktywnością seksualną.


 

Kolejną metodą jest biofeedback, który polega na wykorzystaniu technologii do monitorowania reakcji fizjologicznych pacjenta podczas stymulacji seksualnej. Biofeedback pomaga pacjentom zrozumieć, jak ich ciało reaguje na różne bodźce i uczy ich, jak kontrolować te reakcje, aby poprawić funkcje seksualne.

Edukacja seksualna jest kluczowym elementem terapii behawioralnych. Pacjenci zdobywają wiedzę na temat anatomicznych i fizjologicznych aspektów swojej seksualności, co pomaga im lepiej zrozumieć i kontrolować swoje reakcje seksualne. Edukacja obejmuje również techniki relaksacyjne i metody redukcji stresu, które są niezbędne w kontekście zaburzeń orgazmu.

 

Jakie leki mogą być stosowane w leczeniu anorgazmii?



Leczenie anorgazmii może obejmować farmakoterapię, szczególnie gdy problem ma podłoże biologiczne. Hormonalna terapia zastępcza może być stosowana u kobiet z niedoborem estrogenów, co często występuje w okresie menopauzy i może prowadzić do obniżenia funkcji seksualnych. W takich przypadkach, suplementacja estrogenami może poprawić zdolność do osiągnięcia orgazmu.

Leki antydepresyjne mogą być używane, szczególnie jeśli anorgazmia jest związana z depresją lub zaburzeniami nastroju. 


 

Ponadto, leki poprawiające krążenie mogą wspomóc przepływ krwi w okolicach narządów płciowych, co może zwiększyć zdolność do osiągnięcia orgazmu. W przypadkach związanych z lękiem, krótkoterminowe stosowanie leków przeciwlękowych może pomóc w zmniejszeniu napięcia, które może utrudniać satysfakcjonujące życie seksualne.

 

 

Wszystkie leki stosowane w leczeniu anorgazmii powinny być przepisywane i monitorowane przez lekarza specjalistę, aby zapewnić ich skuteczność i bezpieczeństwo.
 

 

Jakie ćwiczenia fizyczne i techniki relaksacyjne mogą wspomóc leczenie?

 


Ćwiczenia fizyczne i techniki relaksacyjne mogą odgrywać istotną rolę w leczeniu anorgazmii, wpływając korzystnie na funkcje seksualne poprzez redukcję stresu, poprawę krążenia oraz zwiększenie świadomości ciała. Regularna aktywność fizyczna, taka jak jogging, joga czy pływanie, wspomaga ogólną kondycję fizyczną, poprawia ukrwienie narządów płciowych i zwiększa poziom endorfin, co może podnieść popęd płciowy i ułatwić osiągnięcie orgazmu.

 

Jednym z najbardziej rekomendowanych ćwiczeń są ćwiczenia mięśni dna miednicy, znane jako ćwiczenia Kegla. Regularne wykonywanie tych ćwiczeń wzmacnia mięśnie odpowiedzialne za kontrolę nad funkcjami seksualnymi, co może zwiększyć doznania i poprawić zdolność do osiągania orgazmu. Ćwiczenia Kegla polegają na napinaniu i rozluźnianiu mięśni dna miednicy w określonych seriach, co można wykonywać praktycznie wszędzie i o dowolnej porze.


 

Techniki relaksacyjne, takie jak medytacja, mindfulness i głębokie oddychanie, są również kluczowe w leczeniu anorgazmii. Medytacja pomaga w redukcji stresu i napięcia, co jest częstą przyczyną zaburzeń orgazmu. Praktyka mindfulness, polegająca na świadomym doświadczaniu chwili obecnej, może poprawić koncentrację i zwiększyć świadomość ciała oraz odczuwanych bodźców. Głębokie oddychanie, szczególnie w połączeniu z progresywną relaksacją mięśniową, pomaga w redukcji fizycznego i emocjonalnego napięcia, co może pomóc w braku orgazmu.

 

Połączenie regularnych ćwiczeń fizycznych i technik relaksacyjnych może zatem wspierać leczenie anorgazmii poprzez poprawę kondycji fizycznej, redukcję stresu i zwiększenie samoświadomości ciała. Te metody, stosowane w ramach całościowego podejścia do zdrowia seksualnego, mogą znacząco przyczynić się do poprawy jakości życia seksualnego i umożliwić osiągnięcie satysfakcji seksualnej.
 

 

Anorgazmia a poprawa relacji z partnerem



Anorgazmia może być ściśle związana z jakością relacji partnerskiej. Poprawa relacji z partnerem odgrywa kluczową rolę w leczeniu tego zaburzenia, gdyż często przyczyny anorgazmii mają swoje korzenie w problemach interpersonalnych, emocjonalnych i komunikacyjnych. Wiele badań wskazuje, że satysfakcja seksualna jest ściśle powiązana z jakością więzi emocjonalnej między partnerami. Brak orgazmu może wynikać z napięć, konfliktów, braku zaufania czy niedostatecznej komunikacji w związku.
 

 

Terapia par jest jednym z najbardziej efektywnych sposobów leczenia anorgazmii. Skupia się ona na poprawie komunikacji, zrozumienia wzajemnych potrzeb i oczekiwań seksualnych oraz na budowaniu bliskości emocjonalnej. Dzięki terapii pary uczą się wyrażać swoje pragnienia i obawy, co może prowadzić do lepszego zrozumienia i akceptacji. Wspólne uczestnictwo w terapii pozwala również na pracę nad problemami, które mogą hamować satysfakcję seksualną, takimi jak lęki, stres czy traumy z przeszłości.


 

Techniki takie jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT) mogą być stosowane w celu zmiany negatywnych wzorców myślowych i zachowań, które przyczyniają się do anorgazmii. CBT pomaga parom zidentyfikować i zmienić myśli oraz przekonania, które mogą wpływać na ich życie seksualne, co z kolei może prowadzić do poprawy funkcji seksualnych. Ponadto, techniki relaksacyjne i ćwiczenia mające na celu redukcję stresu mogą wspierać proces leczenia, ponieważ stres jest często kluczowym czynnikiem wpływającym na popęd płciowy i zdolność do osiągania orgazmu.

Poprawa relacji z partnerem może również obejmować eksplorację i urozmaicenie życia seksualnego. Wspólne eksperymentowanie, otwartość na nowe doświadczenia oraz skupienie się na przyjemności, a nie tylko na osiągnięciu orgazmu, mogą znacząco wpłynąć na jakość życia seksualnego. Partnerzy, którzy czują się bezpiecznie i komfortowo w swoich relacjach, mają większe szanse na przezwyciężenie anorgazmii.


 

Do czego może prowadzić nieleczona anorgazmia?

 

 

Nieleczona anorgazmia może prowadzić do licznych negatywnych skutków zarówno na poziomie psychicznym, jak i fizycznym. Brak możliwości osiągnięcia orgazmu mimo silnego popędu seksualnego może wpływać na zdrowie psychiczne poprzez zwiększenie poziomu stresu, frustracji oraz obniżenie samooceny. Osoby dotknięte tym zaburzeniem często doświadczają dyskomfortu w związkach intymnych, co może prowadzić do konfliktów i pogorszenia jakości relacji z partnerem. Dodatkowo, długotrwała anorgazmia może również mieć skutki fizyczne, takie jak przekrwienie narządów miednicy mniejszej, co może prowadzić do przerostu tkanki w okolicach szyjki macicy i odpowiadać za powstanie przewlekłych problemów zdrowotnych. Dlatego też istotne jest wczesne rozpoznanie i leczenie tego zaburzenia, aby zminimalizować jego negatywne skutki oraz poprawić ogólną jakość życia i zdrowie psychiczne dotkniętych nim osób.

 

ZAREZERWUJ WIZYTĘ

 

Literatura


1. Zaburzenia seksualne u kobiet. Wytyczne postępowania klinicznego dla lekarzy położników i ginekologów, Ginekologia po Dyplomie, 2012, nr 1, s. 69–79.
2. Ł. Müldner-Nieckowski, Zaburzenia orgazmu, Medycyna Praktyczna https://www.mp.pl/pacjent/seksuologia/zaburzenia-seksualne/u-kobiet/91983,zaburzenia-orgazmu (dostęp 11.02.2021).
3. Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10.


Seksuolog online

Dominik Borkowski
EN EN
Dominik Borkowski PSYCHOTERAPEUTA, SEKSUOLOG, PSYCHOLOG
TERAPIA PSYCHODYNAMICZNA
Psychoterapeuta dorosłych, Seksuolog
Ataki Paniki Bezsenność Depresja Emocje, gniew Kryzys Strata, żałoba Lęk Lęki społeczne Poczucie własnej wartości Relacje z ludźmi Stres Seksualne problemy Trauma Związek, małżeństwo
+ więcej
Katarzyna Czerwińska
EN EN
Katarzyna Czerwińska PSYCHOTERAPEUTA, SEKSUOLOG, PSYCHOLOG
TERAPIA INTEGRACYJNA
Psychoterapeuta dorosłych, Psychoterapeuta dzieci i młodzieży, Psychoterapeuta rodzin, Seksuolog
Ataki Paniki Bezsenność Depresja Emocje, gniew Kryzys Lęk Lęk o zdrowie Lęki społeczne Obsesyjno-kompulsyjne zaburzenia Poczucie własnej wartości PTSD Relacje z ludźmi Stres Seksualne problemy Trauma Związek, małżeństwo
+ więcej

Przenieś terapię do domu

Terapia w zaciszu domu, w dogodnym dla Ciebie terminie. Dyskretnie i profesjonalnie.

Umów się na wizytę online
Masz pytania? Napisz.
Specjalistyczna Przychodnia Twój Psycholog.online
* pola wymagane