26.11.2022
Kłótnie, ciche dni, dystans, poczucie, że „mijacie się” – większość par wcześniej czy później doświadcza kryzysu. Sam kryzys nie oznacza jeszcze końca związku. Kluczowe jest to, co z nim zrobicie i czy zostanie między wami przemilczany, czy stanie się początkiem zmian.
W tym tekście pokazujemy, skąd bierze się kryzys małżeński, jak go rozpoznać oraz kiedy warto rozważyć terapię par – także w formie spotkań online.
1️⃣ Rozpoznaj, że to nie tylko „gorszy okres” 2️⃣ Spróbuj samodzielnie zatrzymać spiralę konfliktu 3️⃣ Jeśli to nie wystarczy – rozważ terapię par
UMÓW TERAPIĘ PAR ONLINE PSYCHOLOG DLA PAR ONLINE
Każda para ma swoją historię i swoje granice. Terapia par nie „zmusi” nikogo do bycia razem – może natomiast pomóc spokojniej podjąć decyzję: walczymy o związek czy rozstajemy się w mniej raniący sposób.
Decydując się na związek małżeński darzymy swojego partnera uczuciem oraz myślimy o wspólnej przyszłości pełnej radości i szczęścia. Niestety rzeczywistość nie zawsze jest zgodna z naszymi oczekiwaniami – często zdarza się, że pojawia się kryzys w małżeństwie. Co powoduje kryzys w małżeństwie? Jak długo może trwać kryzys? Jak przetrwać kryzys w małżeństwie? Na te pytania będziemy próbowali znaleźć odpowiedź, co może ułatwić zrozumienie problemów małżeńskich i pomóc w wypracowaniu kompromisu.
Kryzys w związku może pojawiać się na różnych etapach: przy wspólnym zamieszkaniu, kiedy wprowadzamy partnera do rodziny, przy narodzinach dzieci, przy większych zmianach zawodowych lub finansowych, a także w okresie tzw. kryzysu wieku średniego. Przeglądy badań nad relacjami i terapią par pokazują, że właśnie takie „węzłowe” momenty są szczególnie podatne na przeciążenie związku.
Przeprowadzone badania nad parami (m.in. zespołu Johna Gottmana) wskazują, że po narodzinach dziecka znaczna część par doświadcza spadku satysfakcji z relacji – nie dlatego, że pojawienie się dziecka jest „złe”, ale dlatego, że wymaga ono ogromnej adaptacji. Brak snu, nieprzespane noce, ciągłe zmęczenie, nowe obowiązki i napięcia dotyczące wychowania dzieci często potęgują konflikty.
Co może zmienić się między partnerami w przypadku rodzicielstwa – co powoduje kryzys w małżeństwie po narodzinach dziecka?
Bardzo silna więź matki z dzieckiem – to kobieta jest ze swoim dzieckiem od poczęcia po urodzenie i często lepiej odnajduje się w roli matki. Może to prowadzić do krytyki partnera („robisz to źle”) i poczucia odsunięcia go na dalszy plan.
Zmiany w sferze seksualnej – po porodzie ciało kobiety się zmienia i potrzebuje czasu, by wrócić do formy; część młodych rodziców unika zbliżeń z powodu zmęczenia, bólu, wstydu czy lęku. Z drugiej strony partner może obawiać się, że wyrządzi krzywdę albo odczytywać wycofanie jako odrzucenie.
Zmęczenie i brak snu – permanentne zmęczenie i przeciążenie obowiązkami (opieka, praca, dom) sprawia, że na wspólne chwile we dwoje nie starcza energii. Łatwiej wtedy o konflikty o drobiazgi.
Brak wyrozumiałości dla małżonka – często oboje rodzice uważają, że „to ja mam gorzej”. Zderzają się oczekiwania: jedna osoba chce, aby partner bardziej angażował się w dom, druga – żeby w domu było spokojniej, gdy wraca z pracy. To podatny grunt dla wzajemnych pretensji.
Brak czasu dla siebie – poczucie, że nie ma przestrzeni ani dla pary, ani dla siebie jako osoby (wyjście z przyjółmi, chwila samotności), budzi frustrację i może prowadzić do częstszych kłótni.
Zmiana wyglądu i samoocena – zmiany w ciele po ciąży i porodzie mogą utrudniać akceptację siebie, a komentarze partnera (lub ich brak) bywają odczytywane jako brak atrakcyjności. To temat, który warto oswajać w rozmowie, nie tylko w gabinecie.

Kryzys w związku małżeńskim często powodowany jest przez rutynę życia codziennego. Małżonkowie z dłuższym stażem często nie mają czasu, pomysłu ani energii, by w jakikolwiek sposób zaskoczyć partnera. Kiedy pojawia się nuda, pojawiają się oznaki kryzysu w związku: spadek namiętności, brak chęci na seks, rezygnacja ze spontaniczności, poczucie „szarej codzienności”.
Warto świadomie wprowadzać do relacji „przeciw-rutynowe” gesty: wspólne wyjścia, drobne niespodzianki, nowe aktywności. To nie jest magiczne rozwiązanie wszystkich konfliktów, ale ważny składnik budowania bliskości.
Według badań problemy finansowe dotykają znaczącej części par – często są skutkiem niespodziewanej utraty pracy, zmian w dochodach, kredytów czy wzrostu kosztów życia. Z kłopotami finansowymi zmagają się zarówno małżeństwa krótko, jak i długoletnie – mogą być jednym z istotnych czynników kryzysu po kilku lub kilkunastu latach związku.
Oznaki kryzysu w związku spowodowane problemami finansowymi to m.in.:
W takiej sytuacji pomocne może być nie tylko wsparcie psychologiczne, ale też spokojna rozmowa z doradcą finansowym czy wspólne planowanie budżetu. W terapii par temat pieniędzy często jest „lodówką” dla emocji – za liczbami kryją się poczucie bezpieczeństwa, kontroli i zaufania.
Zdrada jednego z małżonków jest często skutkiem kryzysu, a nie jego przyczyną – choć jest też zdarzeniem, które ten kryzys dramatycznie pogłębia. Nie powinno to być „wytłumaczeniem” dla takiego zachowania, ale bywa tak, że dopiero po zdradzie para decyduje się na poważną rozmowę lub terapię małżeńską.
W trakcie terapii par, także w pracy nad konsekwencjami zdrady, psychoterapeuta pomaga małżonkom zrozumieć, co doprowadziło do takiego punktu, nazwać emocje (wstyd, złość, żal, poczucie winy) i zastanowić się, czy i na jakich warunkach chcą odbudowywać zaufanie. Badania nad terapią par po zdradzie pokazują, że choć proces jest trudny i długotrwały, część par odzyskuje satysfakcję z relacji – pod warunkiem zaangażowania obu stron w zmianę.

Kryzys małżeński zazwyczaj trwa już jakiś czas – nie pojawia się z dnia na dzień. Jeżeli w Waszym małżeństwie występują ciągłe kłótnie, obwinianie się o wszystko, liczne nieporozumienia z błahych powodów, a jednocześnie nie chcecie ze sobą rozmawiać i spędzać czasu, to są to poważne oznaki kryzysu.
Jeżeli nie jesteście w stanie wspólnie poradzić sobie z kłopotami, a każda próba rozmowy kończy się kłótnią lub wycofaniem, pomocna może okazać się wizyta u psychologa oraz rozpoczęcie terapii małżeńskiej. W gabinecie terapeuty par macie przestrzeń, by mówić o trudnych rzeczach w sposób bezpieczniejszy niż w domu.
Co można robić we dwoje, zanim zdecydujecie się na terapię – jak przezwyciężyć kryzys małżeński?
Jeśli mimo takich prób czujecie, że kręcicie się w kółko – to nie znaczy, że „zawiedliście”. To raczej sygnał, że potrzebujecie kogoś trzeciego, kto pomoże zatrzymać spiralę konfliktów.
Warto rozważyć konsultację u psychologa lub terapię par, gdy:
Jeżeli partner nie jest jeszcze gotowy na wspólną terapię, możesz zacząć od indywidualnej konsultacji – psycholog pomoże Ci poukładać sytuację, nazwać swoje granice i przygotować się do trudnych rozmów.
Współczesne przeglądy badań nad terapią par podkreślają, że dobrze zaplanowana praca z parą ma solidne podstawy empiryczne. Meta-analizy pokazują, że terapia par przynosi istotną poprawę satysfakcji z relacji u wielu par, a efekty często utrzymują się po zakończeniu terapii.
Jak może wyglądać proces:
Spotkania online przebiegają podobnie jak stacjonarne – ważne, byście mieli spokojne miejsce, dobrą jakość połączenia i możliwość rozmowy bez świadków. Dla par mieszkających za granicą terapia par online bywa jedyną realną opcją, by pracować z terapeutą po polsku.
Kasia i Michał, 6 lat po ślubie – „po dziecku wszystko się posypało”
Kasia i Michał zgłosili się na terapię par, bo od narodzin dziecka ciągle się kłócili. Kasia czuła, że „wszystko jest na jej głowie”, Michał – że cokolwiek zrobi, i tak będzie krytykowany. Każda rozmowa o dziecku kończyła się awanturą, a bliskość w sypialni praktycznie zniknęła.
Na terapii okazało się, że oboje chcą podobnych rzeczy – czasu we dwoje i poczucia docenienia – ale wyrażają to w sposób, który druga strona odczytuje jako atak. Praca dotyczyła m.in. zmiany sposobu mówienia o potrzebach, ustalenia konkretnego podziału obowiązków i odbudowy bliskości małżeńskiej, a nie tylko „wspólnej obsługi projektu dziecko”.
Anna i Piotr, ponad 20 lat małżeństwa – „już tylko obok siebie”
Po 20 latach związku Anna i Piotr mieli wrażenie, że są bardziej współlokatorami niż partnerami. Dzieci były prawie dorosłe, w domu panowała raczej poprawność niż bliskość. Piotr coraz częściej myślał o rozstaniu, Anna mówiła, że „i tak już nic się nie da zrobić”. Do terapii par skłonił ich kryzys wieku średniego Piotra – nagła potrzeba radykalnych zmian i fascynacja młodszą kobietą.
W trakcie terapii par przyjrzeli się temu, co przez lata było zamiatane pod dywan, co stracili po drodze i czy są gotowi zawalczyć o „drugie małżeństwo z tą samą osobą”. Nie każda taka historia kończy się pozostaniem razem – ale nawet decyzja o rozstaniu, podjęta w bezpiecznych warunkach, bywa mniej raniąca dla obu stron i dzieci niż ciche trwanie w kryzysie.
Historie zostały zmienione tak, aby chronić prywatność osób korzystających z pomocy – łączą w sobie doświadczenia kilku par.
Kryzys zwykle trwa dłużej niż kilka dni i nie dotyczy jednego tematu. To stan, w którym naprzemiennie przeżywacie złość, rozczarowanie, poczucie osamotnienia i bezradność; rozmowy zamiast zbliżać – oddalają. Coraz częściej pojawiają się myśli: „może lepiej się rozstać”, ale jednocześnie trudno jest tę decyzję podjąć. Jeśli to opisuje Waszą sytuację, warto potraktować to poważnie.
Nie. Kryzys może być momentem przełomu – szansą na zmianę sposobu, w jaki jesteście razem. Warunkiem jest jednak gotowość do przyjrzenia się temu, co nie działa, rezygnacji z „gry w winnego” i czasem skorzystania z fachowej pomocy. Z badań nad terapią par wynika, że wiele par po zakończeniu terapii doświadcza większej satysfakcji z relacji niż przed kryzysem.
Przeglądy badań nad skutecznością terapii par podkreślają przede wszystkim znaczenie jakości relacji terapeutycznej i zaangażowania partnerów, a nie samej formy (online vs gabinet). Dla wielu par mieszkających za granicą lub w małych miejscowościach terapia par online bywa po prostu realną opcją – o ile zapewnicie sobie spokojne miejsce do rozmowy i wybierzecie terapeutę z doświadczeniem w pracy z parami.
Bywa, że jedno z Was doświadcza silnej depresji, zaburzeń lękowych, uzależnienia lub ma za sobą poważną traumę – wtedy terapia indywidualna jest niezbędnym wsparciem. Czasem rozpoczyna się od pracy indywidualnej, a dopiero potem para decyduje się na wspólne sesje. Decyzję warto omówić z psychoterapeutą – tak, by plan leczenia był spójny i bezpieczny dla obu stron.
Masz wrażenie, że Wasz kryzys trwa już za długo?
Jeśli kolejne próby rozmowy kończą się kłótnią lub milczeniem, możesz potraktować to jako sygnał, że potrzebujecie wsparcia z zewnątrz. Terapia par online pozwala porozmawiać z psychologiem w bezpiecznych warunkach – niezależnie od tego, czy mieszkacie w Polsce, czy za granicą.
Psychoterapia, konsultacje i terapia par online są wygodne i skuteczne, ale nie zawsze wystarczają. Nie korzystaj wyłącznie z pomocy online, jeśli:
W takich sytuacjach nie czekaj na konsultację online. Skontaktuj się jak najszybciej z numerem alarmowym 112, udaj się na najbliższy SOR lub skorzystaj z dyżurującej izby przyjęć. Możesz też skorzystać z całodobowych telefonów zaufania i kryzysowych punktów pomocy, jeśli są dostępne w Twoim kraju.
Jeśli po interwencji kryzysowej chcesz wrócić do pracy nad sobą lub waszym związkiem w spokojniejszych warunkach, możesz umówić konsultację online – pomożemy Ci zaplanować kolejne kroki.
Canadian Psychological Association (2021). Relationship Distress – Psychology Works Fact Sheet.
Braun-Gałkowska, M. (rok). Psychospołeczne uwarunkowania powodzenia małżeństwa. Roczniki Nauk Społecznych, tom 4.
Beck, A. (1996). Sama miłość nie wystarczy. Jak rozwiązywać nieporozumienia i konflikty małżeńskie. Poznań.
Crane, D. (2002). Podstawy terapii małżeństw. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
Autor
Treści tworzy Zespół MyWayClinic.online (psychologowie i redaktorzy medyczni). Opieramy się na aktualnych wytycznych i przeglądach, a wszystkie materiały przechodzą recenzję merytoryczną i są weryfikowane co najmniej raz na 12 miesięcy lub niezwłocznie po zmianie zaleceń. Treści mają charakter informacyjny.
Konsultant merytoryczny
mgr Renata Machowska — certyfikowany psychoterapeuta PTTPB (certyfikat nr 502) PTTPB, EABCT, szkolenie zgodne ze standardami EABCT (certyfikat nr 61); certyfikowany terapeuta CFT (certyfikat); rekomendowany terapeuta EMDR. Należy do PTTPB i PTT EMDR.
Zakres kompetencji: Renata Machowska pracuje głównie w nurcie CBT, z wykorzystaniem elementów innych podejść oraz metod, m.in. EMDR. Doświadczenie obejmuje pracę z traumą, depresją, zaburzeniami lękowymi i trudnościami w relacjach.
Profil konsultanta
https://www.twojpsycholog.online/o-poradni#konsultantka-merytoryczna
Ostatni przegląd (data ostatniej weryfikacji):
2025-12-03